Rock Werchter 2007 verslag in boekvorm
Door Bart Arens, maandag 23 juli om 7 11
Ruim een maand geleden won luisteraar Anouk twee kaartjes voor Rock Werchter in m'n radioprogramma. Aan het eind van het telefoongesprek vroeg ik haar: 'kun je me laten weten hoe het was?'. Haar antwoord luidde 'geen enkel probleem', en ik verwachtte dat het bij dat beleefde antwoord zou blijven.
Deze week echter ontving ik een repootje, of zeg maar gerust 'stuk tekst formaatje bijbel' in m'n mailbox. Kep het hieronder 1:1 ge-copy-paste voor de liefhebber.
Ik stuurde een sms'je aan 3fm, die me na tal van oproepen om mee te doen aan een spelletje, toch overtuigde om het eens te proberen. Ik wou zo graag naar Rock Werchter gaan, maar ja, met in m'n achterhoofd: ik win het waarschijnlijk toch niet, maar het is het proberen waard heb ik toch maar een berichtje gestuurd. En precies op tijd, want een minuut of 5 later werd ik opgebeld, of ik mee wou doen aan een spelletje waarbij ik 10 vragen goed zou moeten beantwoorden, en kans maakte op kaartjes voor Rock Werchter. Natuurlijk wil ik meedoen! Wie wilt dat nou niet! Nou ja, er werd begonnen met een ander meisje, ik hoopte zo erg dat ze een vraag fout zou beantwoorden, anders gingen die kaartjes aan m'n neus voorbij,.. En ja! Eindelijk, ik was aan de beurt. En tot en met vraag 10 goed. Ik wist er een aantal niet zeker, maar nu vergeet ik nooit meer dat die ene gast, James Morrison, trompet speelt ;) En ik won kaartjes voor f*cking Rock Werchter! Ik heb de hele buurt bij elkaar geschreeuwd, hoewel niemand me geloofde: want wie wint er nou op 1 april kaartjes voor een festival waarvan ze al maanden aan het zeggen is dat ze er graag naar toe wilt: nou, ik dus!
Ik liet het meteen een vriend weten, en vroeg of ie mee wou gaan. En alweer iemand die me niet geloofde,.. Toen ik het vol bleef houden, een aantal dagen lang, en bewijs had van de 3fm site waar je het programma terug kunt luisteren, geloofde iedereen me, en werd er toegezegd op het meegaan naar Werchter. (Hoewel dat niet zoveel moeite kostte, want hij zou een moord doen om mee te mogen gaan,..) Steeds meer mensen sloten zich bij ons aan, de groep groeide, krimpte weer (een deel was te laat met kaartjes, een ander deel kreeg simpelweg geen kaartjes, geld werd netjes teruggestort en kwamen op de wachtlijst). Uiteindelijk waren we met 8 mensen.
25 juni 2007: Vakantie! En deze vakantie zou meteen goed ingewijd worden door ons Werchter-avontuur. Na lang wikken en wegen, eindelijk een vertrektijd gekozen, inkopen gedaan, en daar stonden we dan donderdagochtend op het station: backpacks op de rug, grote tassen met eten, tenten, partytent, geimproviseerd rollend bier (klink heel wat, maar was eigenlijk gewoon een grote sporttas met te veel bier, op een skateboard gebonden, met daarbovenop nog eens de stokken van de partytent). Maar tsja, hoe daarmee de trein in te gaan. Het is uiteindelijk gelukt, in zo'n groter 'hok' waar je normaal instapt, alleen was dit niet meer mogelijk, toen wij ons daar met onze bagage hadden neergezet. Niemand kon meer instappen, conducteur kon niet meer langs,.. Maar ach, WE GINGEN NAAR WERCHTER!!!
In Maastricht uit de trein, conducteur blij, wij minder blij, want we moesten nu met al die bagage en dat skateboard de trap op, of in een naar pis-stinkende lift. Uiteindelijk toch heelhuids aangekomen bij de Belgische trein. En daar weer hetzelfde verhaal: weer zo'n hok ingenomen, alleen werden we nu iets minder raar aangekeken, omdat er meer mensen met een backpack waren, maar zij droegen alleen die backpack, en niet ook nog eens tassen vol met eten en bier. Overstappen op een regenachtig, donker station, ergens in België. En maar wachten op de volgende trein, samen met nog een heel aantal festivalgangers.
Eindelijk kwam de trein er, alleen was er nu het probleem dat het instappen in de trein iets lastiger ging nu,.. Alles kwam erin, behalve... onze 3fm-poncho's! Ze vielen tussen de trein en het perron, ergens in een diep gat dat het spoor was. Wij dus vragen aan de conducteur of we ze mochten pakken, en tot onze verbazing zei hij dat het mocht. Iemand van onze groep dus ertussen geklauterd, en heeft onze serious poncho's gered. Station Leuven, laatste halte. Iedereen eruit, een eindje sjouwen en een bus in. Maar welke bus nemen we? Naar camping A of naar campings B&C? Nou, iedereen zal wel naar A gaan, dus laten wij die andere maar nemen. Worden we ergens gedropt in de middle of nowhere, maar ja, laten we de grote meute maar volgen,.. We lopen over een grind/zand pad: lastig met een skateboard met bier: is ook te merken, want er druipt steeds meer bier uit de tas, dat een spoor achter laat.
Na een eind te hebben gelopen, en geloof me, het was echt een pokke-eind (maar alles over hebben voor Werchter hè), komen we aan in de bewoonde wereld: uitzicht op het terrein, en tal van campings. Laten we dan maar eens een camping gaan zoeken. Camping C1: vol, Camping C2: vol, alle B-campings: vol. Hebben we nu dat hele stuk voor niks gelopen, om bij alleen maar volle campings aan te komen, en dus de verkeerde bus te hebben genomen? Dan toch maar de A's proberen. Nou: daar is op iedere camping nog wel plaats. Dus we nemen de eerste camping die we tegen komen, bleek een goede keus: camping A1 is het dichtst bij het terrein en schijnt volgens onze belgische buren 'de max' de zijn.
Eind goed, al goed,.. totdat we onze partytent moeten gaan opzetten. We zijn inmiddels zo ver dat onze 3 kleine tenten staan. Eerst maar eens alles sorteren. Maar zijn het nou die stickertje met dezelfde nummers die bij elkaar horen, of moeten ze juist oplopend zijn? Na een uurtje of 2 (naar het genot van onze buren aan alle kanten om ons heen, die al aan een pils zitten, en hun partytenten al hebben staan), komen we erachter dat we 1 stok missen. Belt dan doodleuk de vorige gebruiker op, en zegt dat dat inderdaad kan, omdat ze wat stokken op Pinkpop hebben laten liggen. Dus krimpt onze tent in van de 6 bij 3 meter naar een tent van 3 bij 3 meter. We hebben dus een heleboel stokken over. Een vlaggenmast dan maar? En wat hangen we daaraan? Een van de ondergang geredde 3fm-poncho! We steken dus overal bovenuit met een echte 3fm vlag! Toen was het al een uur of 4, dus steken we de weg over (man, wat zijn die campings hier dichtbij) om naar het terrein te gaan. Daar staat ons een grote verrassing te wachten: heel veel mensen die ook naar binnen toe willen. We staan daar nog zo'n uurtje, maar ontvangen ons tweede polsbandje, naast het campingbandje, en we mogen het heiligdom van België eindelijk aanschouwen: padadam, tromgeroffel: Rock Werchter! En nu? Nou, we hebben een eventjes de tijd voordat er goede bands gaan optreden, dus laten we maar gaan beginnen met in het zonnetje te gaan zitten, die rond een uur of 12, toen we uit de trein stapten, eindelijk is doorgekomen, met uitzicht op main-stage, zittend op de 3fm-poncho's, genietend van een Stella.
Eventjes iets eten, en dan genieten van Air, en vervolgens in het voorste vak raken voor mainstage (lukt behoorlijk goed, geeindigd om 2e rij) na My Chemical Romance, om Marilyn Manson (tsja, die moet iedereen toch wel eens gezien hebben), Bjork en Muse te zien. Dat we hier levend uitgekomen zijn is een wonder, maar we zijn wat gewend, en er dus ook meteen aan gewend dat het op Werchter net zo gaat als op andere festivals. Mijn 3e keer Muse in een half jaar tijd: 1e keer in de Brabanthallen afgelopen november, 2e keer op Pinkpop (1e rij, aan het hek), en nu dus de 3e keer. Wist dus wel een beetje wat ik ervan kon verwachten, maar die gasten blijven mind-blowing. Ze speelden weer met net zoveel enthousiasme als op Pinkpop, alleen dan veel langer, meer nummers. En degene die Muse voor de 1e keer zagen, waren nu toch wel echt overtuigd van het feit dat Muse wordt gezien als een van de beste livebands: lichtshow, geweldige vocals, onwijs goede gitaren en drums,.. en ze blijven goed spelen, nummer na nummer. Nou goed, met Muse werd dus onze eerste dag Werchter afgesloten, een waardige afsluiter dus, en maakten we onze weg terug naar de camping. Tent makkelijk terug gevonden door onze 3fm-vlag. Daarna het festivalnachtleven in, wat hier op Werchter in vergelijking met Nederlandse festivals betrekkelijk rustig is, maar ieder maakte er zijn eigen feestje van.
's Morgens vroeg uit de veren, mede omdat al onze buren dit goede idee hadden, en wij daardoor dat ook maar moesten hebben, en tomatensoep eten uit het met ravioli-aangekoekte pannetje van gisteren en vannacht. Nog wat op gang moeten komen met een paar pilsjes, en op naar de naar onze mening topdag van Werchter. We nemen bij binnenkomst dat veel sneller ging dan gisteren, meteen een mooie plek in voor aan de mainstage, aan de hekken, precies in de ronding, maar wel het 2e vak: veel beter dan het 1e vak: geweldig zich op de bands. Met onze 3fm poncho's aan: opvallend hoor, een 8-koppige groep met dezelfde geweldige rode poncho's, er is ons meermalen gevraagd waar we die vandaan hadden. Laat de bands nu maar komen!
We hebben erg genoten van de Kaiser Chiefs: alleen jammer dat sommige mensen alleen Ruby mee aan het zingen waren, en wij helemaal loos gingen op alle nummers, maar toch. Ik ben al vanaf het prille begin een groot liefhebber van de Chiefs, en ik vond het een geweldige gig. Ennnn: die zanger kwam bij òns aan het hek, op die stellage, een nummer zingen, waarschijnlijk juist omdat wij wel, in tegenstelling tot de overkant van ons, meebrèrde, sprongen (hoewel dat vrij lastig is aan het hek) en klapten. En geloof het of niet, maar dit herhaalde zich bij Bloc Party, ook die zanger kwam bij ons aan een nummer zingen. Bloc Party was goed, maar als je nog een adrenalinestoot hebt van de Kaiser Chiefs, is het ineens even afkicken. Maar toch super! En daarna, eindelijk!! De Queens of the "God Damn" Stone Age! Na alle albums grijs te hebben gedraaid, inclusief het nieuwe album, wat ik echt een geweldig album vind, mocht ik ze eindelijk live aanschouwen. En genoten hebben we! Wat zijn die gasten goed! Alleen al hoe Josh het podium op komt, sigaret in z'n mond, fles bier erbij, en die vervolgens omruilen voor z'n gitaar, en vervolgens te zingen: here comes the sun and I say: It's all right, geheel in Beatles stijl: wauw! (en waar, want voor het eerst die hele dag was het echt droog). Vervolgens we're queens of the god damn stone age, en meteen rauw Monsters beginnen te spelen. Een geweldig goede setlist, met gelukkig, in het uurtje tijd dat ze maar hadden, niet alleen maar nummers van Era Vulgaris, maar ook Little Sisters, Mexicola, Go With The Flow en "a song we never played before" No One Knows. En het nieuwe album spelen ze geweldig goed live, waar in namelijk wel een beetje over in zat toen ik het voor de eerste keer op cd hoorde. Humorvolle zegjes over Amy Winehouse, en natuurlijk: "my bad habbits" met daaropvolgend het nummer met cococococococo-cocaine, you dance like you fuck "how do you guys fuck in Belgium". Laat het duidelijk zijn: mijn hoogtepunt van Werchter QOTSA.
Daarna Arctic Monkeys, niet meer vanaf die plaats gezien, maar met iets te eten in de hand, omdat ik ze op Pinkpop al vanaf front row heb gezien, en het stond natuurlijk weer als een huis, zo strak als ze speelden. Ten slotte een ander hoogtepunt: Pearl Jam. Leken na filmpjes op youtube niet meer energiek te spelen, maar ik ben overtuigd door dit optreden: die band is live echt goed!! Met natuurlijk veel nummers van Ten. En zelfs tijdens hun cover van the who's Baba O'Reily Josh Homme op het podium, na een grap "if Josh Homme offers you a pill, just take a half". Daarna weer de camping op, meer bier, socializen met de buren, en toch wel zeker een anderhalf uur geslapen.
En verder, hmm, Amy Winehouse was er in elk geval wel, in tegenstelling tot Pinkpop, en naderhand North Sea Jazz, maar of ze zich echt goed voelde, naar het schijnt herkende ze haar eigen management niet eens meer,.. Nou ja, laten we het er dan in elk geval maar op houden dat ze er wel was. The Chemical Brothers als altijd heerlijk, The Kooks overtuigend op het hoofdpodium, hoewel ik ze persoonlijk liever zie in een kleinere zaal/tent.
Al met al dus een geweldige tijd gehad. Vrijdag was een topdag: QOTSA, Kaiser Chiefs, Pearl Jam, Arctic Monkeys en Bloc Party. Het was super, mijn eerste Werchter na wel al een boel andere festivals, en ik denk dat ik geen editie van Werchter meer ga missen, want wat een super festival is dat! Nu pronkt er een mooi geel Rock Werchter bandje om mijn pols, en vertel ik iedereen vol trots dat ik die bij 3fm heb gewonnen.
festival -
algemeen |
| Rock Werchter, Belgie |
details & reacties (0) |
